15 en 16 oktober 2011 - 'Vormgevers in hout' in Fort Vechten
   
 

Op zaterdag 15 en zondag 16 oktober was er in Fort Vechten bij Utrecht de landelijke tentoonstelling 'Vormgevers in hout'. Deze tentoonstelling wordt jaarlijks (in 2011 de 13e keer) in het derde weekend van oktober georganiseerd door de gelijknamige Stichting. Zie www.vormgeversinhout.nl
Dit jaar waren er 55 deelnemers geselecteerd die hun werk in het monumentale Fort Vechten mochten presenteren. Het Fort is een van de grootste forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en staat op de lijst van Werelderfgoed. Zie www.fortvechten.nl

Deelnemers zijn meubelmakers en beeldhouwers die alleen met Europees hardhout werken en veelal op ambachtelijke wijze bezig zijn. Ik was daar voor de eerste keer aanwezig met vijf grote beelden: 'Slapende Muze' - 'Lady in the long' - 'Freya' - 'Adam en Eva'.
Mede dank zij het mooie weer was het aantal betalende bezoekers op zaterdag ruim 1500 en zondag 2500 dus meer dan 4000 totaal. Aan belangstelling geen gebrek dus. Ik heb zowel op zaterdag als zondag vanaf de eerste tot de laatste minuut een constante stroom van geïnteresseerden ontmoet en veel verteld over mijn manier van werken.
Ik ga met mijn beelden niet veel buiten de deur maar op deze manier geeft dat toch wel veel inspiratie en motivatie. Ik kijk daar met veel plezier naar terug; het gaat om de aandacht voor wat je doet en maakt.

  
  juli 2010 - Atelier en beeldengalerij Jan Aldenhoven
 


In juli 2010 is een lang gekoesterde wens in vervulling gegaan. In de eigen tuin is een
13 meter lange galerij gemaakt om de beelden, die nog geen bestemming hebben gevonden, een plek te geven.
Hierdoor is er niet alleen veel meer ruimte in het atelier ontstaan, maar hebben de beelden ook een mooi podium gekregen, waar ze beter tot hun recht komen.

Doordat de galerij aan voor- en achterzijde open is, staan de beelden in het groen.
De harmonie tussen de beelden van hout en de natuurlijke omgeving zorgt voor een weldadige sfeer. En het biedt voor de mensen die belangstelling hebben een mooi overzicht wat er in het aanbod zit. Op dit moment zijn er 9 beelden in de galerij geplaatst.

Zondag 3 oktober wordt de galerij feestelijk geopend in het bijzijn van familie, vrienden en collega´s.

 
  juni 2010 - 'De mens centraal'
 
 


Dit beeld is in juni 2010 geplaatst in het kantoor van Intrim te Delft, een detacheringsbedrijf van technisch hoger opgeleide mensen voor de Infrastructuur.
Het beeld staat symbool voor het imago dat het bedrijf wil uitstralen.
Het is dus als het ware een boegbeeld.

Eerst hebben de Natuur en de Tijd de Taxus zijn bijzondere vorm gegeven.
Door de grillige groei van de Taxus heeft de stam een sterk gewelfd oppervlak.
Dat heeft me met name geïnspireerd om met deze boom aan de slag te gaan.
De stam was voor een Taxus uitzonderlijk dik en meer dan honderd jaar oud.
Na het verwijderen van de schors zag ik dat het oppervlak bestond uit 9 “bundels”.
Ik heb me toen alleen nog maar bezig gehouden met de “hoofdzaak”.
De bundels zijn aan de bovenzijde afgerond met hoofd, nek en schouders.
Met als resultaat 9 mensen in een kring: “De mens centraal”.

  
  mei 2007 - 'De geboorte van Venus' heeft haar bestemming gekregen
 
 

Op dinsdag 8 mei 2007 is dit beeld geplaatst in de centrale hal van het kantoorgebouw van de Compagnie op industrieterrein de Brand in ´s Hertogenbosch.
In het gebouw zijn een zestal bedrijven gevestigd.
De eigenaren hebben bij de oplevering in 2005 te kennen gegeven de centrale hal een persoonlijk cachet te willen geven en hebben me toen gevraagd of ik daar een beeld voor wilde maken. En zo is het geschied.

In verband met de oorspronkelijke lengte (300 cm) en gewicht (700 kilo) van de stam, is het beeld niet in het atelier maar buiten in de open lucht gemaakt.
De stam is van inlands eiken, met een oorspronkelijke omtrek van maar liefst 232 cm.
Bij het vlak maken van de bodem hebben we het aantal van 78 jaarringen geteld.
Tijdens de wintermaanden en bij slecht weer is er niet of nauwelijks aan gewerkt.
Een globale schatting van het aantal werkuren ligt ergens tussen de 400 en 500.
Het uiteindelijke beeld is 260 cm. hoog en ruim 400 kilo zwaar.

Niettemin is dat nog een hele hef om ze van haar werkplek naar haar bestemming te krijgen. Met een Tforce-takel is ze van een verticale stand horizontaal op een aanhanger gelegd en vervoerd naar 's Hertogenbosch. Daar is is ze op de aanhanger naar binnen gereden en hebben acht sterke vrijwilligers het beeld gewoon rechtstreeks van de aanhanger opgelopen en meteen op zijn plek gezet.
Tenslotte is het beeld voor de finishing touch daar nogmaals opgeschuurd en voorzien van een dunne laag waxolie.
Vanaf toen worden alle bezoekers van de Compagnie meteen bij binnenkomst verwelkomd door deze mooie gastvrouw.

  
  februari 2006 - Ode aan het lichaam in gemeentemuseum Het Rondeel
   
 


In 2006 heeft gemeentemuseum ‘Het Rondeel’ te Rhenen de meest recente tekeningen van Margot Kikkert getoond. Ik heb mijn medewerking eraan verleend met één van mijn sculpturen, de 'Atlant'.

Review door Antonie den Ridder - De Gelderlander, 23 februari 2006:

We zijn inmiddels gewend aan het gegeven, dat hedendaagse beeldende kunst binnen het beleid van gemeentemuseum het Rondeel een minder prominente rol is gaan spelen. Minder tentoonstellingen op jaarbasis en dit ten gunste van andere basistaken van het museum. Toch is het bemoedigend om te signaleren, dat weliswaar kwantiteit is ingeleverd, maar dat dit verlies gecompenseerd wordt in kwaliteit.

De huidige tentoonstelling, een duo-presentatie van Margot Kikkert en de Schijndelse beeldhouwer Jan Aldenhoven, kan als een paradepaardje gezien worden.
Helderheid en samenhang bepalen de presentatie en een adequate inschatting van de mogelijkheden en beperkingen van de expositieruimte zorgt voor de balans in het samenspel. En dat is lang niet altijd een vanzelfsprekendheid bij gemengde presentaties van werk op het platte vlak en vrij in de ruimte staande objecten.

De volgende grap heeft een baard, maar illustreert fijnzinnig het onbegrip tussen schilders en beeldhouwers. Gevraagd naar een omschrijving van wat nu eigenlijk een beeld is, zegt de schilder bedachtzaam. “Een beeld is het ding waarover je struikelt, wanneer je achteruit loopt om een schilderij goed te bekijken”.
Jan Aldenhoven bewijst, dat het anders kan. Met slechts één sculptuur, die gesitueerd in het centrum van de ruimte van vloer naar plafond reikt. De “Atlant”, een mannelijke variant van de Griekse dames, die als zuilen het front van de tempel stutten.
De boomvorm is nog steeds een herkenbaar gegeven in de gespierde gestalte.
Hoewel het geheel op basis van een schijnbare functie, het dragen van een verdieping van het gebouw, een statische indruk maakt, weet Aldenhoven middels de draaiingen en welvingen in het hout beweging te suggereren.

Rond deze as in de expositieruimte cirkelen de tekeningen van Margot Kikkert als een wiel van begeerte en lustvolle lichamelijkheid. Vijftien jaar geleden toonde ze al vergelijkbare werken in dit zelfde museum, maar de tijd heeft haar oeuvre gelouterd.
Met steeds minder middelen, een enkele lijn en een veeg geel of rood, vangt ze de curven van heup en rug. Een suggestieve choreografie van minnende en beminde lichamen, die zonder begin of eind rond lijkt te wervelen. In een persoonlijk handschrift, dat de kracht van de zware contourlijnen weet te paren aan de gevoeligheid van een enkel zoekend priegellijntje, die het geheel compleet maakt.
Een gouden greep, deze combinatie van werken en kunstenaarsvisies.